پدل چیست؟ | آشنایی با قوانین، ابعاد زمین و تاریخچه آن

پدل، پدیده جدید ورزش‌های راکتی، ترکیب هیجان‌انگیزی از تنیس و اسکواش است. زمین کوچک‌تر و دیوارهای شیشه‌ای آن، این بازی را سریع، استراتژیک و اجتماعی کرده است. ین ورزش با یادگیری آسانی که دارد، با سرعت خیره‌کننده‌ای در ایران و جهان در حال گسترش است. واقعاً پدل چیست و چرا همه درباره‌اش صحبت می‌زنند؟ در این راهنما تاریخچه، قوانین، ابعاد استاندارد زمین و تفاوت آن با سایر ورزش‌های راکتی را بررسی می‌کنیم.

فهرست محتوا

آشنایی با ورزش پدل

ورزش پدل چیست؟

در پاسخ به این پرسش که بازی پدل چیست باید گفت که پدل تنیس (Padel-Tennis) که با نام‌های Padel یا Paddle نیز شناخته می‌شود، نوعی تنیس رشد یافته است. ورزش پدل یک بازی راکتی دونفره یا تیمی است که آن را در زمینی محصور با دیوارهای شیشه‌ای بازی می‌کنند.

این ورزش ترکیبی از اسکواش و تنیس است. بازیکنان در یک زمین محصور و با راکت‌های مخصوص پدل توپ را به زمین حریف می‌زنند و از دیوارها برای بازگشت توپ استفاده می‌کنند.

قوانین پدل

تاریخچه ورزش پدل

برای درک بهتر اینکه ریشه پدل چیست، باید به سال ۱۹۶۹ بازگردیم. پیدایش پدل داستانی جذاب دارد. انریکه کورکوئرا (Enrique Corcuera)، یک تاجر مکزیکی، در سال 1969 در شهر آکاپولکو (Acapulco) کشور مکزیک با کمبود جا برای زمین تنیس مواجه شد.

انریکه با ترکیب زمین اسکواش و تنیس و افزودن دیوارهای کوتاه، به طور تصادفی پدل امروزی را پایه‌گذاری کرد. او برای جلوگیری از خروج توپ، دیواره‌ها را به عنصری از بازی تبدیل کرد و نام آن را «پدل کورکوئرا» گذاشت.

این ورزش ابتدا فقط در بین اشراف مکزیکی محبوب بود. پنج سال بعد، دوست اسپانیایی انریکه، آلفونسو دو هوهنلوه – لانگنبورگ (Prince Alfonso of Hohenlohe-Langenburg) شیفته این ایده شد و اولین زمین‌های تجاری پدل را در شهر ماربلا (اسپانیا) ساخت.

پس از آن در سال 1975، خولیو مندیتگی آن را به آرژانتین برد. تا اوایل دهه 2000، اسپانیا با بیش از 500 باشگاه پدل، به مهد این ورزش در اروپا تبدیل شد و با تأسیس تورهای حرفه‌ای مثل Padel Pro، آن را جهانی کرد. مسابقات جهانی پدل از سال 1992 هر دو سال یک‌بار برگزار می‌شود.

تفاوت پدل با ورزش تنیس

  1. زمین پدل کوچک‌تر و محصور به دیوارهای شیشه‌ای یا سفت است؛ توپ می‌تواند از دیوارها برگشت کند که بخشی از بازی است، ولی تنیس در زمین باز و بدون دیوار بازی می‌شود.
  2. راکت پدل کوچک‌تر و بدون زه رشته‌ای است، در مقابل راکت تنیس بزرگ‌تر و با رشته‌های کشیده است.
  3. سرویس در پدل از زیر کمر زده می‌شود و بیشتر دونفره است، در تنیس سرویس بالاسر و بازی هم تک‌نفره و هم دونفره است.
  4. بازی پدل به دلیل استفاده از دیوارها زمان نگه‌داری توپ را طولانی‌تر و امکان کنترل و دقت بیشتری به بازیکن می‌دهد.
  5. پدل بر عکس ورزش تنیس، اجتماعی‌تر و آسان‌تر برای مبتدیان است؛ اما با سرعت بازی کمتر و تعامل تیمی بهتر.

برای بررسی جزئیات و پاسخ‌های دقیق‌تر در این باره مقاله تفاوت تنیس و پدل پاسخ‌های بهتری به شما خواهد داد.

تفاوت پدل و پیکل بال در چیست؟

  1. زمین پیکل بال مانند زمین تنیس باز است، اما زمین پدل محصور است.
  2. راکت پیکل بال شبیه راکت تنیس با زه‌کشی است؛ ولی کوچک‌تر. توپ پیکل بال پلاستیکی با سوراخ است، توپ پدل نرم‌تر و شبیه به توپ تنیس است.
  3. قوانین و سیستم امتیازدهی پیکل بال ساده‌تر است و بازی برای همه سنین و سطح‌ها محبوب است.
  4. ورزش پدل نسبت به پیکل بال به دیوارها متکی است و بیشتر یک ورزش دونفره تخصصی است.

فرق بازی پدل و اسکواش

  1. هر دو ورزش در زمین‌های محصور انجام می‌شوند؛ ولی زمین اسکواش کوچک‌تر و استفاده از دیوارهای آن قوانین خاصی در بازی دارد.
  2. راکت اسکواش سبک‌تر، ظریف‌تر و زه‌دار است و توپ آن کوچک‌تر، آهسته‌تر و با جهش کمتر است.
  3. در پدل بازیکنان باید از دیوار برای استراتژی بازی استفاده کنند؛ ولی در اسکواش بازی بیشتر حول ضربات سریع و چابک است.
  4. سرویس در پدل از زیر کمر زده می‌شود؛ اما در اسکواش بالاسر است.
  5. پدل معمولاً بازی دونفره است و اسکواش می‌تواند تک‌نفره یا دونفره باشد.

بیشتر بخوانید: تفاوت پدل و اسکواش چیست؟

تفاوت بدمینتون با پدل چیست؟

  1. تفاوت اصلی این دو وزش راکتی در ابعاد زمین است. ابعاد زمین پدل 20×10 متر برای دبل است؛ ولی ابعاد بدمینتون 13.4 در 6.1 متر برای سینگل و 13.4 در 5.18 متر برای دبل است.
  2. پدل یک بازی محصور با دیوارهای بلند (3-4 متر) است؛ اما بدمینتون به فضای باز با تور ثابت نیاز دارد.
  3. از طرف دیگر راکت پدل سنگین و توپر و راکت بدمینتون توری است. یکی از تفاوت‌های پدل با بدمینتون توپ‌های آنها است. توپ بدمینتون شکل متفاوت و وزن بسیار سبک‌تری دارد.

مزایای ورزش پدل برای بدن

از آنجایی که ورزش پدل ترکیبی از تنیس، اسکواش و بدمینتون است مزایای جسمانی و روانی بی‌نظیری ارائه می‌دهد که در ادامه به مهم‌ترین آنها اشاره می‌کنیم:

  • تقویت عضلات و استقامت با درگیرکردن پاها، باسن، بازوها، شکم و کمر با حرکات سریع 360 درجه
  • بهبود هماهنگی و تعادل با افزایش رفلکس‌های سریع، چابکی و انعطاف‌پذیری
  • کاردیو مؤثر با افزایش ضربان قلب
  • ورزش مناسب برای همه سنین و سطوح بازی
  • کاهش استرس و نگرانی‌های روزمره با ترشح اندورفین
  • افزایش ارتباط‌های اجتماعی و سرگرم‌کننده بودن
  • افزایش اعتمادبه‌نفس با پیشرفت سریع در مهارت‌ها

قوانین بازی پدل به زبان ساده

پدل با اینکه از تنیس سریع‌تر و از اسکواش اجتماعی‌تر است، قوانین بسیار ساده‌ای دارد. اگر تنیس بلد باشید، نصف راه را رفته‌اید! اما تفاوت‌های کلیدی در مورد استفاده از دیوارها، بازی را کاملاً دگرگون می‌کند.

نحوه سرویس زدن در پدل

برخلاف تنیس، در پدل به جای قدرت زیاد در سرویس به ‌دقت نیاز دارید. این قوانین بر اساس مقررات فدراسیون جهانی پدل (FIP) به‌صورت زیر است:

قانون

توضیحات

سرویس از پایین کمر

سرویس باید حتماً پس از یک پرش (Bounce) و از ارتفاع زیر کمر بازیکن (زیر لگن) زده شود. سرویس با ضربه از بالای سر خطاست.

قانون مشابه تنیس

شما دو فرصت برای سرویس دارید و توپ باید به‌صورت مورب (Cross) به محوطه سرویس حریف برخورد کند.

استثنای والی

بازیکن گیرنده سرویس (حریف) اجازه ندارد ضربه والی بزند. توپ باید حتماً یک‌بار با زمین برخورد کند.

سرویس و شیشه

اگر توپ سرویس پس از برخورد با زمین حریف به دیوار شیشه‌ای برخورد کند، همچنان مجاز است. اما اگر به حصار یا فنس کناری بخورد، خطا محسوب می‌شود.

قوانین امتیازدهی در ورزش پدل

سیستم امتیازدهی در پدل دقیقاً شبیه تنیس سنتی است تا سادگی بازی حفظ شود:

  • شمارش امتیاز: 15، 30، 40 و سپس گیم (Game).
  • حالت مساوی (Deuce): اگر امتیاز به 40-40 برسد، حالت «دئوس» رخ می‌دهد.
  • تعداد ست‌ها و برنده‌شدن: برای بردن یک ست، باید 6 گیم را ببرید (با حداقل اختلاف 2 گیم). معمولاً بازی در قالب بهترین از سه ست برگزار می‌شود. اگر نتیجه 6-6 شود، Tie-break زده می‌شود.

 

هنگامی که توپ در حال بازی است، تمام توپ‌هایی که از تور عبور می‌کنند باید قبل از برخورد به شیشه یا دیوار، در زمین حریف فرود بیایند. برای کسب امتیاز در پدل، یکی از شرایط زیر باید رخ دهد:

  • توپ حریف به تور یا قسمت دیگری از زمین (دیوار، حصار، نورافکن و غیره) برخورد کند، بدون اینکه توپ قبلاً در زمین حریف فرود آمده باشد.
  • توپ دو بار در زمین حریف از زمین بلند شود.
  • توپ مستقیماً به بدن حریف برخورد کند.
  • توپ در زمین حریف بنشیند و از محدوده خارج شود. 
  • بازیکن به طور تصادفی یا ارادی بیش از یک بار با راکت توپ را لمس کند.

 

قوانین استفاده از دیوارها در پدل

دیوارها عنصر استراتژیک بازی پدل هستند. این عناصر به شما امکان می‌دهد تا رالی‌ها را طولانی‌تر کنید و حریفتان را فریب دهید.

استفاده از دیوار شیشه‌ای یا هر نوع دیوار جامد دیگر (دیوار پشت و کناری) برای برگرداندن توپ به زمین حریف کاملاً مجاز است، به شرط آنکه که توپ قبلاً یک‌بار با زمین خودتان برخورد کرده باشد.

به‌خاطر بسپارید توپ نمی‌تواند پس از برخورد به حصارهای توری کناری مجدداً برگشت بخورد. برخورد توپ به توری در مسیر ضربه خطا است.

شما فقط می‌توانید یک‌بار به توپ ضربه بزنید. اگر توپ پس از برخورد با زمین شما، به دیوار بخورد و سپس شما به آن ضربه بزنید (برگرداندن توپ)، مجاز است. اما اگر مستقیماً به دیوار حریف برخورد کند، امتیاز برای حریف است.

ضربه والی مجاز است؛ اما ضربه والی‌ای که توپ را مستقیم به دیوار یا حصار بزند، خطا محسوب می‌شود.

 

نحوه شروع، پایان و ست‌ها در ورزش پدل

پس از هر تعداد گیم فرد (مثلاً 1-2، 2-3، 4-4)، تیم‌ها باید جای خود را در زمین عوض کنند (End Change). این کار را برای جلوگیری از تأثیر عواملی مانند نور یا باد انجام می‌دهند.

تیمی که دو ست از سه ست را ببرد، برنده نهایی بازی است.

ابعاد زمین پدل استاندارد چیست؟

برخلاف زمین‌های بزرگ و باز تنیس، زمین پدل فشرده و کوچک است که هیجان بازی را چندبرابر می‌کند.

زمین پدل دبل به شکل مستطیل با 10 متر عرض و 20 متر طول (مثل دو مربع 10 در 10 کنار هم) است. این فضا تقریباً یک‌سوم اندازه یک زمین تنیس سنتی است.

زمین پدل دقیقاً از وسط با یک تور تقسیم می‌شود. ارتفاع تور در مرکز 88 سانتی‌متر است و در کناره‌ها به 92 سانتی‌متر می‌رسد تا توپ به‌راحتی از آن عبور کند.

ابعاد زمین پدل سینگل هم 6 متر عرض و 20 متر طول دارد.

ابعاد زمین‌های پدل پانورامیک و فول پانورامیک در سطح داخلی هم مثل دبل و سینگ مشابه است. تنها تفاوت آنها در ابعاد بیرونی سازه و طراحی شیشه و فریم است.

جنس دیوارهای زمین پدل چیست؟

دیوارهای زمین پدل معمولاً از شیشه سکوریت لمینت شده با ضخامت 10 تا 12 میلی‌متر ساخته می‌شوند:

  • دیوارهای کناری یا طولی: ارتفاع دیوارهای اطراف زمین 3 متر است.
  • دیوارهای اصلی یا عقب و جلو: محل اصلی برگشت توپ هستند. معمولاً بلندتر و حدود 4 متر در نظر گرفته می‌شوند.

 

 تفاوت زمین استاندارد، پانورامیک و فول پانورامیک در پدل

ما در پدل سه دسته رایج سازه زمین داریم که تفاوت اصلی‌شان در میزان فلزِ نمایان، شفافیت دید و سطح کاربری (باشگاه معمولی تا تورنمنت الیت) است:

  • کورت استاندارد یا کلاسیک
  • کورت پانورامیک
  • کورت فول پانورامیک یا سوپر پانورامیک

برای مقایسه بهتر تفاوت این سه نوع زمین، جدول زیر را گردآوری کرده‌ایم:

ویژگی

کورت استاندارد (Classic)

کورت پانورامیک (Panoramic)

کورت فول پانورامیک (Full/Super)

ساختار سازه

دارای ستون‌های فلزی در تمامی کناره‌ها و گوشه‌ها

حذف ستون‌های دیوار پشتی، باقی‌ماندن ستون در دیواره‌های جانبی

حذف حداکثری ستون‌های گوشه؛ استفاده از شیشه‌های ضخیم و یکپارچه

میزان شفافیت و دید

دید محدودتر به دلیل تراکم بالای ستون‌ها و فریم‌ها

دید باز در بخش انتهایی و دید متوسط در بخش‌های کناری

نمای 360 درجه کاملاً شفاف و بدون مانع بصری

کاربری اصلی

باشگاه‌های عمومی، مدارس و مراکز تمرینی

باشگاه‌های میان‌رده تا لوکس و مسابقات آماتور

تورنمنت‌های الیت، پخش تلویزیونی و زمین‌های مرکزی

وضعیت اقتصادی

اقتصادی‌ترین گزینه با تمرکز بر دوام بالا

تعادل میان هزینه، زیبایی و تجربه تماشاگر

گران‌ترین گزینه و مختص پروژه‌های شاخص

حس بازیکن

حس بازی در محیط محصور و سنتی

فضای مدرن‌تر با حس باز بودن در انتهای زمین

حس فضای کاملاً باز، لوکس و حرفه‌ای

 

نورپردازی و ایمنی زمین پدل

نورپردازی زمین پدل باید مطابق با استاندارد فدراسیون بین‌المللی پدل (FIP) باشد. یعنی یکنواخت و بدون خیرگی در تمام سطح زمین.

در زمین پدل از چراغ‌های LED با مصرف انرژی پایین و عمر طولانی استفاده می‌کنند تا بازیکنان بتوانند در شب به‌خوبی و بدون مزاحمت بازی کنند.

جنس زمین پدل چیست؟

کفپوش زمین پدل معمولاً از چمن مصنوعی است که باید ویژگی‌های زیر را داشته باشد:

  • مقاومت بالا در برابر سایش و تردد بازیکنان
  • ارتفاع الیاف چمن بین 10 تا 15 میلی‌متر
  • داشتن سطح صاف و یکنواخت برای جلوگیری از زمین‌خوردن
  • جذب ضربه بیش از 20 درصد
  • داشتن ضریب اصطکاک بین 0.4 تا 0.8
  • داشتن بازتاب پرش توپ بیش از 80 درصد
  • داشتن ایستایی عمودی مناسب برای عدم تغییر حرکت توپ

معرفی تجهیزات مورد نیاز برای پدل

  1. توپ: مخصوص پدل باید وزن 56 تا 59.4 گرم و قطر 6.35 تا 6.77 سانتی‌متر داشته باشد و رنگ آن سفید یا زرد است.
  2. راکت پدل: حدود 45.5 سانتی‌متر طول، 26 سانتی‌متر عرض و 38 میلی‌متر ضخامت دارد. سطح راکت پدل دارای سوراخ‌های کوچک است. همه این مشخصات را فدراسیون جهانی پدل برای پدل تعیین کرده است.
  3. کفش پدل: برخلاف کفش‌های ورزش تنیس که کفی سختی دارند، با زیره‌های لاستیکی چسبنده طراحی می‌شوند تا روی کف‌پوش چمن مصنوعی پدل چسبندگی خوبی داشته باشند.

کفش‌های پدل بالشتک‌های جانبی تقویت‌شده‌ای دارند که برای حرکات سریع ۳۶۰ درجه و بازی با دیوار تعبیه شده است. این کفش‌ها وزن سبک در حدود 300 تا 400 گرم دارند که رالی‌های طولانی را حمایت می‌کنند.

در مقاله تجهیزات پدل بیشتر درباره این موضوع صحبت کردیم، پیشنهاد‌ می‌کنیم آن مقاله را مطالعه کنید.

ورزش پدل

مهم‌ترین اصطلاحات و ضربات در پدل

در ادامه به برخی از مهم‌ترین اصطلاحات و ضربات پدل به‌صورت خلاصه اشاره می‌کنیم:

  • والی (Volley): ضربه به توپ قبل از برخورد با زمین، رایج در نزدیک تور.
  • لاب (Lob): ضربه بلند و دفاعی برای عقب راندن حریف به دیوار پشتی.
  • باندخا (Bandeja): دفاعی با مچ قفل برای خنثی‌کردن اسمش حریف.
  • ویبورا (Vibora): ضربه سریع اسپین جانبی نزدیک تور، موازی دیوار برای فریب حریف.
  • چیکیتا (Chiquita): دراپ‌شات نرم پشت تور برای غافلگیری
  • درایو (Drive): ضربه قدرتمند مستقیم برای حمله تهاجمی.
  • ​گانچو (Gancho): ضربه با اسپین جانبی برای جهش غیرقابل‌پیش‌بینی توپ.
  • ​کُنتراپارِد (Contrapared): دفاع از دیوار پشتی علیه توپ‌های سخت

 

پیشنهاد مطالعه بیشتر: اصطلاحات رایج در ورزش پدل 

بهترین بازیکنان پدل

در سطح جهانی، رقابت‌های حرفه‌ای تحت نظارت فدراسیون بین‌المللی پدل (FIP) و تورهایی مانند پرمیر پدل برگزار می‌شود که بازیکنان آرژانتینی و اسپانیایی قدرت‌های مطلق آن هستند. فهرست زیر شش تا از برترین بازیکنان مرد و زن پدل را معرفی می‌کند:

  • آگوستین تاپیا (Agustín Tapia)
  • آرتورو کوئلو (Arturo Coello)
  • آلخاندرو گالان (Alejandro Galán)
  • جما ترای (Gemma Triay)
  • آریانا سانچز (Ariana Sánchez)
  • پائولا خوسه‌ماریا (Paula Josemaría)

 

جهت مشاهده لیست بهترین بازیکنان پدل ایران و جهان کلیک‌ کنید.

آینده پدل در ایران و جهان

پدل از سال 2010 به یک پدیده جهانی تبدیل شده و در سه سال اخیر با ساخت هزاران زمین و 3000 باشگاه جدید در سراسر دنیا، عنوان «سریع‌ترین ورزش روبه‌رشد جهان» را به خود اختصاص داده است.

پدل یکی از ورزش‌های محبوب در شهرهای بزرگ مانند تهران، اصفهان و شیراز هم تبدیل شده است. فدراسیون تنیس ایران مسئولیت ورزش پدل را نیز برعهده دارد و مسابقات و تورنمنت‌هایی برگزار می‌کند که سطح حرفه‌ای و آماتور در آنها حضور دارند.

آینده پدل در جهان نشان می‌دهد که ارزش بازار جهانی کلوپ‌های پدل تا سال 2026 به مرز 2.8 میلیارد دلار خواهد رسید و با نرخ رشد سالانه 12.93 درصد، در سال 2035 رقم خیره‌کننده 8.3 میلیارد دلار را لمس خواهد کرد.

ما یک مقاله جداگانه  درباره ” آینده پدل در ایران ” داریم که درصورتی که قصد دارید اطلاعاتی بیشتری در این باره بدست بیارید، حتما آن مقاله را مطالعه کنید.

سخن پایانی

ورزش پدل با تاریخچه جذاب و قوانین ساده‌ای که دارد یک فرصت ورزشی و سرمایه‌گذاری پرسود در ایران است. اکنون که با ابعاد زمین پدل استاندارد و قوانین و مشخصات زمین پدل آشنا شدید، وقت را از دست ندهید، راکت خود را بردارید و هیجان و آدرنالین این ورزش اجتماعی و پرانرژی را تجربه کنید تا بفهمید چرا این ورزش، سریع‌ترین ورزش در حال رشد در جهان است.

 پرسش‌های متداول

1-آیا پدل در ایران فدراسیون دارد؟

بله در ایران فدراسیون رسمی پدل زیرمجموعه فدراسیون تنیس است و با نام فدراسیون جهانی پدل (FIP) شناخته می‌شود.

2- راکت پدل چه فرقی با راکت تنیس دارد؟

راکت پدل کوچک‌تر اما سنگین‌تر از راکت تنیس است. رشته‌های زه ندارد و دارای سوراخ‌هایی در سطح برای کاهش مقاومت هواست.

3- آیا پدل یک ورزشی المپیکی است؟

پدل هنوز یک ورزش المپیکی نیست. تعداد کشورهایی که آن را بازی می‌کنند به حدنصاب نرسیده و بعضی معیارهای کمیته بین‌المللی المپیک را ندارد، اما به‌احتمال زیاد تا 2032 وارد المپیک می‌شود.

4- پدل برای افراد تازه کار مناسب است؟

بله کاملاً، چون قوانین ساده‌ای دارد و یادگیری آن آسان است. به‌شرط نداشتن محدودیت جسمی همه افراد می‌توانند آن را بازی کنند.

5- آیا پدل به زانو آسیب می‌زند؟

آسیب به زانو در پدل ممکن است به دلیل استفاده نادرست، حرکت‌های ناگهانی یا تمرین بیش از حد رخ دهد. با رعایت تکنیک درست و استفاده از وسایل حمایتی می‌توان این صدمات را کاهش داد.